Een taalkamp is een klein avontuur weg van huis

“Toen ik zes jaar werd, heeft mijn papa me ingeschreven voor een taalkamp Junior Frans in Flône”, vertelt Alixe (17 jaar). “Aan mijn onwaarschijnlijke grijns na afloop, zag hij dat ik mijn passie had ontdekt. Ondertussen heb ik meer dan 10 kampen gevolgd en wil ik ook moni worden.”

“Al van kleins af aan bleek dat ik graag lees, babbel en leer, ook in vreemde talen. Buitenshuis was ik niet het meest uitgesproken kind en was ik soms bang om fouten te maken, maar Roeland heeft dat compleet veranderd. Net als vele andere kinderen ben ik opengebloeid op kamp en is mijn spreekdurf enorm toegenomen. Mijn eerste taalvakantie was dus een groot succes, net zoals de kampen daarna in Bure, Marche-en-Famenne, Virton en Sutton.”

“De liefde voor de taal en de taalkampen van Roeland heb ik van mijn papa geërfd. Hij heeft er heel zijn jeugd ook aan deelgenomen. Toen ik dus oud genoeg was om ook te gaan, vertelde hij me dat hij zich ontzettend gelukkig heeft gevoeld tijdens die ‘Roeland-zomers’. In contact komen met een vreemde taal is verfrissend en je ontmoet er vrienden voor het leven.”

“Zelf wil ik de nostalgie, magie en vreugde van de Roelandkampen zo lang mogelijk meemaken. Daarom wil ik ook moni worden. Van veel kampen die ik heb gevolgd, heb ik de diploma’s, werkschriften, brieven en andere souvenirs bijgehouden. Er is een onzichtbare kracht aanwezig die me altijd weer naar de kampen lokt.”

Wat vind je ervan dat je constant de vreemde taal moet spreken op kamp?

“Ik geloof dat het spreken van een vreemde taal de ervaring juist veel echter en intenser maakt. Je kruipt uit je comfortzone en moet steeds een inspanning leveren. Ook de andere deelnemers moeten dat doen en dat schept een diepe band.”

“Je ontmoet elkaar in de vreemde taal en leert elkaar helemaal opnieuw kennen eens je je moedertaal spreekt in de bus terug naar huis.”

“In mijn ogen kan de liefde voor een bepaalde taal aangewakkerd worden of verdiepen doordat de herinneringen gebonden zijn aan je kampervaring en aan de mensen die je daar hebt ontmoet.”

“Ook vervang je je moedertaal door een soort host-taal: je leest, spreekt, zingt, denkt en droomt in de nieuwe taal. Wanneer je thuiskomt, maak je weer de switch naar je moedertaal waardoor je je nostalgisch voelt en verlangt naar het volgende taalkamp.”

Wat heb je bijgeleerd op kamp?

“Eén van mijn favoriete momenten waren de ‘deep talks’ tijdens de siësta met mijn vertrouwde groepje vriendinnen en onze geweldige monitoren. Het zijn stuk voor stuk prachtmensen, boordevol goed advies. Wat me altijd zal bijblijven, was iets dat één van hen zei: “We zijn allemaal slechts mensen die hier iets willen bijleren.” Er is geen druk om de beste te willen zijn, er is ook niemand die zich daarmee bezighoudt. We zijn hier om ons te amuseren en onderweg beseffen we dat communiceren in een vreemde taal heel veel plezier kan brengen.”

“Je hebt na een paar dagen ook niet meer door dat je in een vreemde taal spreekt. Je raakt ermee vertrouwd en voelt je comfortabel. Op kamp ben je ook omringd door vrienden die jou helpen en omgekeerd.”

“Het spreken van een vreemde taal went heel snel, deels door de speelse taalateliers, activiteiten, workshops en uitstappen, maar vooral door de sfeer in de groep. Een taalkamp is in feite één grote, gezellige familie weg van huis.”

Durf je nu meer te praten in de vreemde taal?

“Na het volgen van een taalkamp associeer ik de vreemde taal niet langer met de schoolbanken en het vanbuiten leren van leerstof. De taal wordt nu eerder gekoppeld aan nostalgie en warme herinneringen en dat motiveert zeker om hiermee meer actief bezig te zijn.”

“Af en toe kom je in een bepaalde situatie die je aan het taalkamp doet denken. Je bent dan enthousiast om te tonen dat je dat daar hebt bijgeleerd. De kampen maken je dus zeker warm om vaker andere talen te spreken.”

Wat zijn je tofste herinneringen aan de taalkampen?

“Ik kijk altijd het meest uit naar de uitstappen. Om even weg te zijn uit de vertrouwde kampplek en om een stukje van de wereld te ontdekken. Je komt dan echt in contact met het dagelijkse leven en ondervindt hoe de taal echt gebruikt wordt. Je voelt je ook niet langer een toerist. Je voelt je er thuis. Je probeert ook zo goed mogelijk te verbergen dat je een toerist bent en je gaat al eens sneller een korte conversatie voeren met de locals. Tijdens een uitstap breng je in de praktijk wat je hebt geleerd op kamp. Nu is het jouw ‘time to shine’.”

Merk je de invloed van het kamp ook tijdens het schooljaar?

“Ik merk dat ik me in de lessen meer wil laten horen. Je voelt een soort van trots die je wil delen met je omgeving. Je merkt ook dat naarmate je meer taalkampen volgt, de leerkrachten sneller positieve feedback geven.”

“Veel Roelandmonitoren spreken ook enkel de vreemde taal. Je krijgt van hen dus de correcte uitspraak te horen, je leert de formele en de informele vorm en ze brengen je in contact met spreekwoorden en gezegdes.”

“Jouw kennis van de vreemde taal wordt kortom positief beïnvloed door gewoon enkele dagen te spenderen met je vrienden. Door samen te sporten, te zingen … Door je te amuseren in een nieuwe en intrigerende taal.”

“Met alle mooie herinneringen die ik koester, vind ik de taalkampen de moeite waard. Vanaf het moment dat je de bus opstapt tot het einde van het kamp word je omringd door enthousiaste monitoren, aanstekelijke glimlachen en geweldige activiteiten. Ik heb geen seconde spijt dat ik taalkampen heb gevolgd. Ik ben zelfs enorm dankbaar dat ze zo’n groot deel van mijn jeugd uitmaken.”